Pielgrzymka na Cypr 19-26.10.2025 r.
Cypr wpisuje się w cykl pielgrzymek śladami św. Pawła Apostoła. W dniach 19-26 października 2025 r. spędziliśmy na Cyprze piękne osiem dni, czas złotej, ciepłej i słonecznej jesieni. Poniżej znajdują się ułożone chronologicznie zdjęcia najciekawszych miejsc. Zainteresowanych zapraszamy na najbliższą Pielgrzymkę na Cypr 18-25.02.2026 r. w okresie LUBELSKICH FERII ZIMOWYCH 2026 ORAZ PODKARPACKICH, WIELKOPOLSKICH, ŚLĄSKICH I LUBUSKICH. Zostało jeszcze kilka wolnych miejsc, zadzwoń, tel: 695 938 110.
Pierwszy dzień, to poranny transfer z Lublina i Puław na lotnisko w Warszawie. Lot samolotem PLL LOT 3 godziny 30 min do Larnaki, a następnie przejazd 60 km autokarem do Hotelu Harmony Bay w Limassol. Dotarliśmy przed zmierzchem. Hotel położony nad Morzem Śródziemnym, z basenem, leżakami, z własnym zejściem do plaży i na promenadę.
Drugi dzień (poniedziałek) wyjazd do północnego Cypru, okupowanego przez Turków od 1974 r. Dotarliśmy najpierw do ruin miasta Salaminy, skąd pochodził św. Apostoł Barnaba, towarzysz podróży św. Pawła, pierwszy arcybiskup Cypru, ukamienowany w 61 r. i pochowany w Salaminie. Salaminę zniszczyło trzęsienie ziemi w IV w. Jego grób odnaleziono w V w. Po czym wzniesiono pierwszą bazylikę i opactwo. Na ruinach miasta Salamina, powstała Konstancja, a nieopodal rozwinęła się słynna osada Famagusta.
Ruiny Salaminy, zniszczonej przez trzęsienie ziemi w IV w., następnie złupionej przez najazdy arabskich piratów w VII w. zostały odsłonięte przez francuskich archeologów w 1974 roku. Znajdziemy tam teatr, łaźnie, toalety publiczne, świątynie oraz nekropolie królewskie. W ruinach widnieją fragmenty posągów, mozaik podłogowych i fresków ściennych.
5 km na południe od Salaminy wznosi się miasto Famagusta. Założone w 274 r. p.n.e. przez egipskich Ptolemeuszy, długo funkcjonowało jako osada rybacka. W 1191 r. zdobyta przez Krzyżowców, przeżyła okres świetności pod panowaniem francuskich Lusignanów, potem Genueńczyków a następnie Wenecjan. W 1571 r. Famagusta dostaje się w ręce tureckie. W latach 1878-1960 rządzą tu Brytyjczycy, powstaje nadmorski kurort Varosha. W 1974 r. po inwazji tureckiej na Cypr, Famagusta i turystyczna dzielnica Varosha pustoszeją, ludność Greków cypryjskich ucieka zostawiając za sobą wielopokoleniowe majątki, domy, hotele. W Famaguście górują mury kościołów wzniesionych przez krzyżowców a zamienionych albo na meczety, albo pozostających w trwałej ruinie. Życie toczy się w restauracjach i w porcie. Wzdłuż pustawych ulic otwierają się tureckie sklepiki, dużo budynków jest zamkniętych na łańcuchy i zardzewiałe kłódki. W dzielnicy Varosha czernieją wybite okna, dawne ogrody i ulice porasta bujna, zdziczała, roślinność.
Pobyt w Hotelu Harmony Bay w Limassol miał swój urok o każdej porze dnia i nocy, wspaniałe wschodzące słońce o świcie, piękne morze i oświetlone miasto po zmroku.
Trzeci dzień (wtorek) to wyjazd do Nikozji - stolicy Cypru. Nikozja jest miastem podzielonym zieloną linią, na południową część, zamieszkałą przez Greków Cypryjskich i część turecką. Nikozja jest oficjalną stolicą Cypru, część turecka Nikozji jest stolicą nieuznawanej Republiki Cypru Północnego. Od XII w. Nikozja była stolicą i siedzibą Królestwa Cypru, pod panowaniem krzyżowców - francuskich Lusignanów. O panowaniu Wenecjan od 1489 r. przypominają zachowane potężne mury i bramy obronne. Turcy zdobywając Nikozję w 1571 r. zamieniają gotycką Katedrę św. Zofii w Meczet Selima a Kościół NMP w Meczet Omara. Nikozja jest siedzibą prawosławnego Arcybiskupa Cypru Jerzego III. Duchową stolicą jest XIV w. Katedra św. Jana Teologa z pięknymi freskami. Tuż obok wznosi się najstarsza Szkoła Grecka na Cyprze z 1812 r. oraz współczesna Katedra św. Barnaby. Dorobek cywilizacyjny wyspy prezentuje Muzeum Cypryjskie. Życie towarzyskie i handlowe skupia się na ulicy Ledra, pełnej sklepów, kawiarni, restauracji. Za okazaniem paszportu lub dowodu osobistego można przespacerować się do części tureckiej, tam zrobić zakupy, zobaczyć Karawanseraj Buyuk Han oraz Meczet Selima w dawnej Katedrze.
Czwarty dzień (środa) - wycieczka do zachodniej części Cypru. Rano postój przy kamienistej plaży i skale Petra tou Romiou, tzw. "Skała Afrodyty". Tutaj miała wyłonić się z morskiej piany bogini miłości Afrodyta. Kult Afrodyty wraz z przybyciem chrześcijaństwa zastąpiła głęboka pobożność maryjna Cypryjczyków. Przed Pafos, docieramy do położonego w zaciszu gór Klasztoru Agios Neofitos z XI-XII w., obejmującego pustelnię wykutą w skale, Kościół z relikwiami św. Neofita oraz współczesny klasztor. Potem jedziemy dalej do Pafos. Podczas podróży misyjnej ok. 45-50 r. dotarli tu św. Paweł i Barnaba. Pawłowi udało się nawrócić rzymskiego prokonsula Sergiusza Paulusa. Na ruinach bazyliki Chrisopolitissa z IV w. dziś stoi XV w. Kościół Agia Kyriaki, a nieopodal znajduje się kolumna, przy której św. Paweł został wychłostany. Rozległy Park Archeologiczny Pafos (Kato Pafos) jest wpisany na Listę UNESCO. Obejmuje ruiny z różnych epok, z czasów helleńskich, rzymskich i bizantyjskich, na uwagę zasługują świetnie zachowane mozaiki podłogowe. Na koniec zwiedzania Pafos pozostaje czas na spacery wzdłuż promenady nadmorskiej lub na piwko i przekąskę rybną w jednej z tawern w porcie.
Piąty dzień (czwartek) i wyjazd na wschód do Larnaki. Na początek wieś Kiti - którą założyli mieszkańcy Kition (dzisiejszej Larnaki), uciekając przed arabskimi inwazjami. Senną wieś odwiedzają turyści podziwiając bizantyjski Kościół Panagia tis Angeloktistis z mozaiką z VI w. "Madonna między Archaniołami" oraz rosnącą obok kościoła pistację terpentynową - jedno z najstarszych drzew na Cyprze. W drodze do Larnaki mijamy międzynarodowe lotnisko, po czym zatrzymujemy się na skraju Słonego Jeziora Larnaki. Jest to słone jezioro sezonowe, obszar chroniony Ramsar, 1585 ha. Latem woda odparowywuje pod wpływem gorąca, pozostawiając na dnie kryształki soli; zimą zbiornik wypełnia się wodą, pojawiają się glony i krewetki "słonaczki", a te przyciągają flamingi, ptaki wędrowne i zimujące. Słona woda morska przesącza się przez porowate skały nabrzeża.
Larnaka pochodzi od fenickiej kolonii Kition założonej w XII w. przed Chrystusem. Stąd pochodził filozof Zeon z Kition z III w. przed Chrystusem, przedstawiciel szkoły stoików. Jeden z jego cytatów: "Chętnego losy prowadzą, niechętnego wloką". Współcześnie Larnaka to trzecie co do wielkości miasto na Cyprze. Nazwa Larnaka wywodzi się od greckiego słowa larnaks, oznaczającego kuferek, skrzynię, a także trumnę lub sarkofag i odnosi się do grobowca św. Łazarza. Po wskrzeszeniu Łazarz, uciekając przed prześladowaniami chrześcijan w Palestynie, udał się na Cypr, gdzie przeżył 18 lat. W Bazylice św. Łazarza znajduje się srebrny relikwiarz, natomiast w krypcie jego dawne miejsce pochówku. Przy kościach Świętego, przed jego licznymi ikonami wierni modlą się o cuda, uzdrowienia i różnoraką pomoc. Katolicy gromadzą się w XIX w. franciszkańskim Kościele MB Łaskawej. Życie turystyczne w Larnace koncentruje się w głównie w kawiarniach i restauracjach, wzdłuż plaży i promenady nadmorskiej Finikoudes, idąc od Zamku aż po marinę jachtową.
W czwartkowe popołudnie trafiamy do górskiej wioski Lefkara - słynnej z koronek i srebrnej biżuterii, zamieszkałej tylko przez prawosławnych Greków Cypryjskich. Tradycyjne domy z białego kamienia, na dole posiadają sklepy i warsztaty, a na piętrze pomieszczenia mieszkalne gospodarzy i ich gości. Malownicze wąskie uliczki zachęcają do samodzielnych wędrówek. Tutejszymi koronkami zachwycił się Leonardo da Vinci, koronki z Lefkary "lefkaritika" wpisano na Listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. Do tej pory tutejsze kobiety przesiadują na stołeczkach przed swoimi sklepikami i skwapliwie odtwarzają tradycyjne wzory koronek. Tutejszą tradycję koronczarstwa przedstawia niewielkie Muzeum Sztuki Ludowej. Cypr posiada relikwie Męki Pańskiej, użyczone Cypryjczykom przez cesarzową Helenę. W kościele w Lefkara przechowuje się relikwie Krzyża Świętego. W witrynach sklepów oprócz koronek zobaczymy obrazy, ikony, ceramikę oraz srebrną biżuterię. Na zgłodniałych i spragnionych czekają gościnne tawerny.
Szósty dzień (piątek) - wyprawa w Góry Trodos, położone w środkowo-zachodniej części Cypru, sięgają 1951 m n.p.m. w szczycie Olimbos. Góry w większości porastają lasy, niegdyś znacznie wytrzebione. Rosną tu endemity, n.p. cedry cypryjskie. Niżej położone podgórskie tereny znane są z uprawy winorości i produkcji wina, rosną tu drzewa owocowe: jabłonie, grusze, brzoskwinie, morele, granaty, nektarynki, oliwki i figi. W górach rozsiane są liczne klasztory, niektóre wpisane na listę UNESCO. Pierwszy z nich, to Klasztor Agios Ioannis Lambadistis, z cennymi freskami, położony w wiosce Kalopanaiotis. Klasztor Kykkos - posiada ikonę Dziewicy Maryi namalowaną przez św. Łukasza Ewangelistę oraz pokaźną kolekcję relikwii. We wsi Omodos, w Klasztorze Krzyża Świętego przechowuje się relikwiarz zawierający sznur, którym był związany Pan Jezus.
Siódmego dnia, w sobotę, mieliśmy wolny czas na odpoczynek, kąpiel w morzu, zakupy, indywidualne spacery czy samodzielną wycieczkę autobusem nr 30 na stare miasto w Limassol. Sobota była pogodna i pozwoliła na swobodną refleksję nad tym co widzieliśmy i usłyszeliśmy na Cyprze. W niedzielę, 26 października 2025 r., po Mszy św. i śniadaniu mieliśmy czas na spakowanie walizek, dojazd na lotnisko w Larnace, potem lot do Warszawy i powrót do Puław i Lublina.
Zgodnie ze słowami św. Pawła Apostoła: "Zawsze się radujcie! Módlcie się nieustannie! W każdej sytuacji dziękujcie! To jest bowiem wola Boga względem was w Chrystusie Jezusie. Nie gaście Ducha! Nie lekceważcie proroctw! Wszystko badajcie! Trzymajcie się tego, co dobre, a unikajcie wszystkiego, co złe!" (Pierwszy list św. Pawła do Tesaloniczan 5,12-22) serdecznie dziękujemy za ten wspaniały czas odpoczynku i rekolekcji w drodze. Gościom na naszej stronie dziękujemy za poświęcony czas i uwagę.
Zainspirowanych opowieścią zachęcamy na kolejną Pielgrzymkę na Cypr 18-25.02.2026 r. lub 06-13.11.2026 r.
Pozdrowienia!
A. K. Lublin, 05.01.2026 r.
