Pielgrzymka do Meksyku 18-28.11.2025 r.
Pierwszy dzień pobytu na ziemi meksykańskiej (19.11.2025 r.) rozpoczęliśmy od stolicy, czyli od Ciudad de Mexico (Miasta Meksyk), w skrócie CDMX. Poranek spędziliśmy w historycznym centrum. Zócalo jest głównym placem Meksyku, jego prawidłowa nazwa to Plaza de la Constitución (Plac Konstytucji). Był niegdyś sercem religijnym i politycznym stolicy Azteców Tenochtitlan, położonej na wyspie na jeziorze Texcoco. Do Zócalo przylega m.in. Katedra - widoczna na zdjęciu, wzniesiona w latach 1571-1813 r. Po środku placu od 2000 roku, codziennie od 6:00 rano do 18:00 powiewa na 100 m maszcie flaga Meksyku. Flaga ma imponujące rozmiary: 28,60 m x 50 m i waży 230 kg. Ceremonią zawieszenia i zdjęcia flagi zajmuje się wojsko. Na zdjęciu widać dekorację świetlną, którą dzień później zapaliły władze miasta podczas uroczystości 115 rocznicy Rewolucji Meksykańskiej.
W Parku Chapultepec, nieopodal wejścia do Narodowego Muzeum Antropologii, podziwialiśmy rytualny taniec "voladores z Papantli". Zwyczaj tańczących w powietrzu ludzi-ptaków wywodzi się z czasów prekolumbijskich i pochodzi z miasta Papantla, krainy zamieszkałej przez Totonaków, w stanie Veracruz. Według legendy, podczas długotrwałej suszy, starszyzna mężczyzn udała się do lasu aby ściąć najstarsze i najwyższe drzewo. Przygotowano i postawiono słup. Pięciu młodych i odważnych chłopców wspięło się i zainicjowało unikany "taniec w powietrzu", aby przypodobać się bogom i wyprosić deszcz. Zwyczaj ten przetrwał. Jeden z mężczyzn gra na flecie i bębenku, wprowadzając pozostałych czterech w trans. Siedząc na czworobocznej i obrotowej platformie, jeden po drugim rzucają się w przepaść, wykonując po 13 obrotów. Każdy jest przywiązany długą liną, kręcą się aż staną nogami na ziemi. Ich liczba symbolizuje cztery żywioły: ziemię, powietrze, wodę, ogień. 13 obrotów, razy 4, daje łącznie 52 - liczbę symbolizującą cykl słoneczny, lub wiek w kalendarzu Azteków. Taniec "voladores z Papantli" został wpisany na Listę UNESCO, ich obecność ma za zadanie propagowanie narodowego dziedzictwa.
Xochimilco "miejsce obsiane kwiatami", jest jedną z 16 dzielnic Miasta Meksyk. Xochimilcas było pierwszym z siedmiu plemion Nahuatl, przybyłych do doliny Anahuac (Valle del Anáhuac) w X wieku. Początkowo osiedlili się na wzgórzu Cuahilama (dzisiejsza strefa archeologiczna w mieście Santa Cruz Acalpixca). Stamtąd zaczęli zajmować niżej położone tereny rolnicze, podmokłe, docierając aż do brzegów jeziora Xochimilco i Chalco. Kluczem do sukcesu był system chinampas - żyznych poletek na pływających wyspach, budowanych przy użyciu wikliny, trzciny, resztek roślinnych i mułu. Bogate zasoby nawozu, dostatek wody pozwalały na zbiory kukurydzy, pomidorów, papryki, szarłatu nawet kilka razy w roku. Po zakończonym podboju Meksyku w 1522 r. mieszkańcy Xochimilco poddali się chrystianizacji, co pozwoliło na utrzymanie jedności i własnej tradycji. Kroniki podają, że w XVII w. do wpływało po 1000 canoe dziennie, po zapasy owoców, warzyw i kwiatów dla mieszkańców stolicy. Postęp urbanizacji ograniczył powierzchnię kanałów. W 1986 r. Xochimilco zostało wpisanę na Listę UNESCO i dziś stanowi jeden z punktów, wartych odwiedzenia. Fiesta na drewnianianych i kolorowych łodziach "trajineras" przy dźwiękach muzyki mariachis, gotowanej kukurydzy i szklaneczce tequili lub pulque cieszy się niesłabnącą popularnością, zarówno pośród turystów jak i samych Meksykanów.
Trzeciego dnia pielgrzymki (20.11.2025) poranek rozpoczęliśmy od Mszy św. w języku hiszpańskim przy głównym ołtarzu w Bazylice Matki Bożej w Guadalupe. Bazylika wzniesiona w l. 1974-1976 r. na planie koła o średnicy 100 m może pomieścić około 50 000 osób. Na terenie Sanktuarium w Guadalupe sprawowane jest co najmniej 30 Mszy św. dziennie przez cały rok. Dzieje się to zgodnie z życzeniem Matki Bożej, która podczas pierwszego objawienia Juanowi Diego 9 stycznia 1531 r. powiedziała:
„Wiedz z niewzruszoną pewnością…, że jestem doskonałą i zawsze Dziewicą, Świętą Maryją, Matką Boga prawdy, przez którego wszystko żyje, Pana wszystkich rzeczy, jakie są wokół nas, Pana Nieba i ziemi. Bardzo gorąco pragnę, aby w tym miejscu wzniesiono dla Mnie mały dom, w którym Go ukażę, wywyższę i sprawię, że się objawi. Dam Go ludowi w mojej całej osobistej miłości, w moim współczuciu, w mojej pomocy, w mojej obronie: ponieważ prawdziwie jestem twą miłosierną Matką, twoją i wszystkich ludzi, którzy żyją razem w tym kraju, i wszystkich innych ludzi…, którzy Mnie kochają, tych, którzy Mnie szukają, tych, którzy Mi ufa ją. Tu wysłucham ich łkania, ich narzekań, i uzdrowię ich z ich smutku, ciężkich doświadczeń i cierpień..." Źródła: www.sancta.org/basilica_s.html oraz voxdomini.pl/prorocy/guadalupe-meksyk/przeslanie-matki-bozej-z-guadalupe/
Na zdjęciu poniżej widzimy kapłanów przy ołtarzu, w głębi tilmę z Matką Bożą z Guadalupe w ozdobnej ramie, za pancerną szybą, nad obrazem złota korona z 1895 r., powyżej złoty krzyż, z prawej obraz św. Juana Diego - indianina, świadka objawień Maryi w 1531 roku. Na lewo od ołtarza napis "Pielgrzymi Nadziei 2025" z modlitwą i błogosławieństwem, wpisującym Rok Jubileuszowy 2025 w Wielką Nowennę przed 500-ą rocznicą objawień w Guadalupe w 2031 r.
C.D.N.
